Układ niestacjonarny – układ, którego wyjście zależy wprost od czasu, układ stacjonarny natomiast to układ, którego wyjście nie zależy wprost od czasu.
Z układem stacjonarnym ma się do czynienia wówczas, gdy spełniony jest następujący warunek: jeśli sygnał wejściowy generuje na wyjściu układu sygnał to wówczas jakikolwiek sygnał wejściowy opóźniony w czasie skutkuje opóźnionym sygnałem na wyjściu Własność ta, w kontekście schematu, może być również wyrażona w inny sposób: układ jest stacjonarny, jeśli blok układu dla dowolnie wybranego opóźnienia zachowuje przemienność.
Powyższa własność może być spełniona tylko wówczas, gdy transmitancja układu nie jest funkcją czasu, chyba że taka zależność od czasu daje się wyrazić za pomocą wejścia i wyjścia.
W przypadku układu niestacjonarnego, parametry układu zależą więc od czasu i opisujące układ równania stanu przybierają postać: