W grece klasycznej nie ma rodzajnika nieokreślonego.
Czasownik Czasownik odmienia się przez trzy liczby i trzy osoby, a ponadto:
cztery tryby: tryb oznajmujący (indicativus) tryb rozkazujący (imperativus) tryb życzący (optativus) tryb łączący (coniunctivus)
Optativus i coniunctivus używane są w zdaniach wyrażających życzenie, możliwość, warunek itp. Zakres ich użycia częściowo pokrywa się z polskim trybem przypuszczającym.
3 strony: czynna (activum) bierna (passivum) medialna (medium)
Strona medium jest odziedziczona po języku praindoeuropejskim i oznacza bliższy związek podmiotu z działaniem. Może mieć znaczenie polskiej strony zwrotnej: „myję się”, ale także może oznaczać, że podmiot bierze w czynności żywy, fizyczny udział, działa dla własnej korzyści lub wykorzystuje własne zasoby lub zdolności lub że podmioty działają na sobie wzajemnie.
Strona bierna jest grecką innowacją i ma oddzielne formy tylko dla czasu przyszłego i aorystu, w pozostałych czasach dzieląc formy ze stroną medialną.
6 czasów: czas teraźniejszy (praesens) przeszły niedokonany (imperfectum) aoryst (aoristus) perfectum – nie jest czasem przeszłym dokonanym, jak perfectum łacińskie, lecz oznacza stan obecny wynikający z czynności przeszłej czas zaprzeszły (plusquamperfectum) czas przyszły (futurum)