Rakiety SRB były największymi urządzeniami tego typu zastosowanymi w załogowych lotach kosmicznych. Długość rakiety wynosiła 45,36 m, średnica 3,708 m, a masa startowa 589 670 kg, z czego 502 125 kg przypadało na materiały pędne.
Silnik Korpus silnika składał się z jedenastu sekcji wykonanych z obrabianej cieplnie stali niskostopowej wysokiej wytrzymałości D6AC. Cylindry i kopuły, a także komora zapalnika i adapter, były formowane walcowaniem rolkowym a łączone sworzniami. Sekcje były obrabiane skrawaniem do średnicy zewnętrznej 3,708 m z dokładnością do 0,1 mm i grubości ścianki 12,7 mm z dokładnością do 0,05 mm. Każda sekcja była zakończona łącznikiem strzemiączkowym umożliwiającym połączenie z sekcją sąsiednią. Trwałość złącza międzysegmentowego uzyskiwano poprzez połączenie segmentów za pomocą 177 sworzni. Miejsce to było następnie wzmacniane paskiem z włókna szklanego, na który była naklejana gumowa nakładka. Szczelność złącza zapewniały dwa O-ringi ułożone w rowkach: podstawowy na górze, rezerwowy na dole. Przed wypełnieniem materiałami pędnymi sekcje były wstępnie składane w cztery większe segmenty.