Kodeks cywilny Królestwa Polskiego, Kodex Cywilny Królestwa Polskiego – w Warszawie dnia 1 (13) Czerwca 1825 r. (Dz.Pr.K.P. Tom X, Nr 41, s. 3) – ustawa obowiązująca w Królestwie Kongresowym od 1 stycznia 1826 roku w miejsce Tytułu Wstępnego, Księgi I i Tytułu V Księgi III Kodeksu Napoleona.
Prace przygotowawcze i uchwalenie Kodeksu Po upadku Napoleona i likwidacji Księstwa Warszawskiego na kongresie wiedeńskim, wypłynął problem utrzymania w nowo powstałym Królestwie Polskim obowiązujących w Księstwie francuskich przepisów prawa cywilnego. Kodeks Napoleona nie został zniesiony głównie dzięki poparciu polskich sfer sądowniczych, które zdołały już poznać walory napoleońskiego dzieła. W toku debat przeważył pogląd, iż wystarczające będzie dokonanie tylko niezbędnych zmian Kodeksu Napoleona w duchu potrzeb i stosunków miejscowych. Głoszone w początkach istnienia Królestwa Kongresowego hasła stworzenia kodeksów narodowych zostały – w zakresie prawa cywilnego – ograniczone do planu odpowiedniej nowelizacji Kodeksu Napoleona.