Na przykład układ dyskretny z dyskretną transmitacją będącą funkcją wymierną może spełnić warunki przyczynowości i stabilności tylko wówczas, jeśli wszystkie jej bieguny leżą wewnątrz okręgu jednostkowego. Jednak można dowolnie dobrać czy zera układu mają znajdować się wewnątrz, czy na zewnątrz okręgu jednostkowego. Układ jest nazywany minimalnofazowym, jeśli również wszystkie jego zera leżą wewnątrz okręgu jednostkowego). Ujemna wartość współczynnika wzmocnienia. „Rozłożoność” obiektu. Występowanie opóźnienia w układzie (czynnik jest czynnikiem powodującym nieminimalnofazość). W obiektach dyskretnych nieminimalnofazowość pojawia się głównie na skutek występowania w pierwotnym obiekcie ciągłym opóźnienia, które jest niecałkowitą wielokrotnością okresu próbkowania oraz w wyniku występowania przesunięcia między chwilą próbkowania sygnału wyjściowego a chwilą zmiany sterowania obiektu.
Występowanie Nieminimalnofazowość występuje często w wielu obiektach przemysłowych, szczególnie dużych.