thumb|Ochweśnik na XIX-wiecznym kwasorycie polskiego grafika Kajetana Kielisińskiego thumb|„Przedający obrazy” – rysunek Jana Norblina Obraźnik, ochweśnikWanda Budziszewska, Żargon ochweśnicki, Łódź 1957. – wymarły zawód polegający na wytwarzaniu obrazów, rycin i odbitek drzeworytniczych wykonanych głównie na papierze – przeważnie o tematyce dewocyjnej i religijnej, oraz ich domokrążnej sprzedaży.

Historia Badaczom trudno obecnie ustalić, kiedy ochweśnictwo pojawiło się w Polsce, jednak folkloryści XIX-wieczni, którzy jako pierwsi badali oraz rejestrowali zwyczaje ludu, zaobserwowali działalność obraźników jako powszechny element polskiej kultury ludowej. Obraźnicy zajmowali się wyrobem drzeworytów oraz wykonywaniem z nich odbitek na papierze. Produkowali „święte obrazki”, przedstawiające Matkę Boską, Jezusa, sceny biblijne oraz wszystkich świętych, które później sprzedawali na jarmarkach, odpustach, a także chodząc bezpośrednio po domostwach.

Za centrum działalności ochweśników uznawany był SkulskMalarstwo ludowe, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1962. oraz Ślesin w Wielkopolsce.