W latach 1901–1902 Zakłady Briańskie wyprodukowały 50 parowozów oznaczonych jako typ fabryczny 18 dla Kolei Władykaukaskiej, na której otrzymały początkowo lokalne oznaczenie serii O (numery O841-O890). Analogiczne parowozy wyprodukowano także w tym samym okresie dla Kolei Wschodniochińskiej w zakładach w Briańsku (50 sztuk, oznaczone jako typ 20) oraz według tego samego projektu w Charkowskiej Fabryce Lokomotyw (ChPZ) (także 50 sztuk). Nosiły one na tej kolei numery taborowe odpowiednio: 301-350 i 401-450.
Po przerwie, zbudowano w latach 1905-1906 w Charkowie 10 takich parowozów dla doświadczalnej eksploatacji na państwowej Kolei Jekateryninskiej (oznaczone początkowo jako seria JaCh, ros. ЯХ, numery 3001-3010), a ponadto jeden w 1907 roku dla Kolei Południowo-Zachodnich (oznaczony początkowo jako CzCh, ros. ЧХ, numer 2001). Łącznie zbudowano 161 lokomotyw, które po wprowadzeniu nowego ujednoliconego systemu oznaczeń lokomotyw rosyjskich w 1912 roku oznaczono jako seria Sz (ros. Ш).
Na bazie serii Sz został skonstruowany następnie znormalizowany parowóz dla kolei rosyjskich serii Szcz.
Opis Parowóz towarowy serii Sz miał układ osi 1'D, napędzany był dwucylindrowym silnikiem sprzężonym, na parę nasyconą.