Dolna
Jaszkowa Dolna jest jedną ze starszych miejscowości ziemi kłodzkiej. Powstała w I połowie XIII w. jako wieś przedlokacyjna. Od zawsze była silnie związana z Kłodzkiem jako typowa osada podmiejska. W dokumentach wzmianki o niej pojawiają się w 1322 r. W 1350 r. powstało tu dziedziczne wolne sędziostwo, które później przeszło w ręce kanoników regularnych św. Augustyna. W tym czasie istniał tu już kościół parafialny. W XV wieku wieś należała do rodziny Schaffgotschów, a od około 1490 r. przeszła w posiadanie rodu Tschischwitzów, w 1580 r. przeszła w posiadanie Koberów.
W czasie wojny trzydziestoletniej wojska austriackie przystąpiły do przymusowej rekatolizacji ludności ziemi kłodzkiej, której duża część przeszła wcześniej na protestantyzm. Akcja ta wiązała się z represjami i dużymi kontrybucjami, co doprowadziło do buntu chłopów. W 1621 r. utworzyli oni związek obronny mieszkańców, m.in. Jaszkowej Dolnej. Doszło do wielu potyczek, m.in. pod Jaszkową Górną zginęło ok. 100 chłopów. W 1622 r. przez wieś przeszedł kilkutysięczny oddział lisowczyków, którzy śpieszyli z pomocą wojsku oblężonemu w Bystrzycy Kłodzkiej przez inne grupy chłopów.
W XVIII i XIX w. wieś należała do kilku rodzin posiadaczy ziemskich: hrabiów von Neuhaus, von Götz i von Magnis.