Niemcy ostatecznie nie rozwiązali oddziałów ChLS , a na początku 1944 roku zaczęto organizować nowe jednostki, np. na Podlasiu. W marcu 1944 roku oddziały te, obok ukraińskiej policji i bojówek banderowskich, walczyły z polską partyzantką, broniąc miejscowości takich jak Sahryń, Szychowice i Bereść. Chełmscy legioniści, wspólnie z bojówkami OUN-B oraz niemieckim 5. pułkiem policji SS, melnykowskim Ukraińskim Legionem Samoobrony ULS , przed i po 10 marca 1944 roku popełniali zbrodnie na polskiej ludności cywilnej. Dokumenty polskiego podziemia z marca 1944 roku opisują działalność Ortschutzu jako opresyjnych formacji, które kontrolowały drogi i szosy, uniemożliwiając swobodne poruszanie się Polakom. Chełmska OUN w raporcie z maja 1944 roku wspomina o licznych zbrodniach popełnionych przez Ortschutz na Polakach, m.in. w Sahryniu, gdzie 10 marca rozstrzelano 12 Polaków. Kolejne incydenty miały miejsce 13 i 14 marca na drogach Hrubieszów–Sokal i Hrubieszów–Zamość, gdzie zginęła bliżej nieokreślona liczba Polaków. W Metelinie spalono kolonię i zabito 10 Polaków, a w Hrubieszowie członek Ortschutzu zastrzelił Polaka na jednej z ulic.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Chełmski Legion Samoobrony · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.