Niezadowolenie wobec rozwoju idealizmu niemieckiego wyrażał wprost, uznając, że w rzeczywistości stanowi on powrót do przedtranscendentalnych form idealizmu, które uważał za już zwalczone i obalone przez siebie. Kant podkreślał zawsze rolę danych dostarczanych w doświadczeniu zmysłowym dla doktryny idealizmu transcendentalnego, uznawał więc, że lekceważenie wyrażane dla nich przez nowe pokolenie idealistów przy jednoczesnym podkreślaniu roli twórczego podmiotu stanowią regresję idealizmu do form kartezjańsko-berkeleyowskich. Rzeczywiście dalszy rozwój idealizmu transcendentalnego stanowią przede wszystkim analizy czystego myślenia, w których kantowskie analizy zmysłowości i elementy empiryczne jego filozofii nie zostają zachowane.
Przypisy
T Kategoria:Immanuel Kant