Od 1957 roku pracował jako nauczyciel fizyki w IX Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu, jednocześnie dokształcając się zaocznie na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu. Uczelnię tę ukończył w 1962 roku magisterium.
W sierpniu 1958 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Uprawy Roli Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Laskowicach Oławskich. W 1965 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk rolniczych w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu na podstawie pracy pt. Metoda radioaktywnych wskaźników i jej zastosowanie w pomiarach mieszającego działania brony i kultywatora na glebie lekkiej, napisanej pod kierunkiem prof. Świętochowskiego. Rok później został mianowany kierownikiem Pracowni Fizyki Gleby WSR we Wrocławiu. W 1974 roku Rada Naukowa Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie uprawy roli na podstawie rozprawy nt. Charakterystyka, ocena przydatności i przykłady zastosowania metody gamma-gamma i neutronowej do oznaczania gęstości i wilgotności gleby w badaniach uprawowych.