9.

Ostatecznie w Sejmie X kadencji zasiadło 8 przedstawicieli UChS: Krzysztof Bielecki Jan Błachnio Eugeniusz Czykwin Jerzy Hopfer Urszula Jarosz Tadeusz Nowacki Stanisław Rogowski Ryszard Zieliński

Ugrupowanie udzieliło poparcia rządowi Tadeusza Mazowieckiego oraz reformom ustrojowym i społeczno-gospodarczym zapoczątkowanym przez Sejm X kadencji, domagając się jednak uwzględnienia tzw. wrażliwości społecznej przy ich wdrażaniu. W wyborach prezydenckich w 1990 Unia opowiedziała się za kandydaturą Tadeusza Mazowieckiego jako bardziej sprzyjającą ekumeniiFilozofia T. Mazowieckiego jest nam bliska, „Za i Przeciw”, nr 3 (1699) z 18–25 listopada 1990, s. 3.

W wyborach do Sejmu w 1991 ugrupowanie startowało pod nazwą Ruch Chrześcijańsko-Społeczny „Przymierze”, uzyskując 0,12% głosów – w żadnym z okręgów jego przedstawiciele nie objęli mandatów poselskich. Jedynym członkiem UChS, który znalazł się w Sejmie, był Eugeniusz Czykwin, który startował z ramienia Komitetu Wyborczego Prawosławnych w okręgu białostocko-suwalskim.