Wacław Dziewanowski (ur. w Olchowcu na Kijowszczyźnie zm. we wrześniu 1944 w Warszawie) – generał major armii Imperium Rosyjskiego, generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Młodość, służba w carskiej armii Urodził się w rodzinie Andrzeja i Stefanii z Mulewiczów. Naukę pobierał w I gimnazjum w Kijowie. W armii carskiej od 30 czerwca 1891 roku. W 1893 roku ukończył edukację w Szkole Junkrów w Kijowie. Początkowo przydzielony do 14 brygady artylerii. W 1899 roku ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego w Petersburgu. Następnie przydzielony do Warszawskiego Okręgu Wojskowego, do sztabu 18 Dywizji Piechoty. W latach 1901–1904 pomocnik starszego adiutanta sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W latach 1904–1905 piastował stanowisko oficera sztabowego do specjalnych poruczeń przy sztabie 5 Korpusu Armijnego. W latach 1905–1907 zarządzał ruchem transportów kolejowym i wodnym w Zabajkalu. W latach 1906–1907 dowodził również kompanią w 13 Pułku Strzelców. W okresie od lutego do września 1907 roku przydzielony do dyspozycji dowódcy wojsk w Odeskim Okręgu Wojskowym. Następnie, do 1909 roku kierował budowlanym oddziałem sztabu ówczesnej Nowogieorgijewskoj twierdzy. W 1908 roku dodatkowo dowodził batalionem w 72 Tulskim Pułku Piechoty. W dalszej kolejności zarządzał transportem w Odeskim Okręgu Wojskowym.