Remont trwał do początku lata 1915 roku, formalne przyjęcie do służby nastąpiło 1 (według niektórych źródeł 6) czerwca. Uzbrojenie okrętu zostało wzmocnione działem pokładowym kal. 37 mm i karabinem maszynowym Schwarzlose M.7/12 kal. 8 mm. Francuskie torpedy zastąpiono austriackimi tego samego kalibru. Nowa wyporność nawodna wynosiła 407 ton, podwodna 554 tony Przez cały czas swej służby w K.u.K. Marine U-14 był jej największym okrętem podwodnym. Koszty wydobycia i remontu wyniosły około 655 tysięcy koron. Jego pierwszym austriackim dowódcą został Korvettenkapitän (odpowiednik komandora podporucznika) Otto Zeidler. U-14 był nękany przez rozmaite awarie – już pierwszy patrol bojowy musiał zostać przerwany po uszkodzeniu jednego z silników wysokoprężnych. W sierpniu okręt przeszedł dokowanie, podczas którego otrzymał nowe peryskopy produkcji Zeissa.
W październiku 1915 roku nastąpiła zmiana na stanowisku dowódcy: nowym został as podwodny K.u.K. Marine, Georg von Trapp. Nowy dowódca również zmagał się z niedostatkami konstrukcji swojej jednostki, a także jej słabościami taktycznymi – w niesprzyjających warunkach manewr zanurzenia mógł trwać nawet piętnaście minut.