Po powrocie z pierwszego patrolu, podczas którego okręt odniósł kolejne uszkodzenia w sztormie, przedstawił dowództwu raport, w którym domagał się przeprowadzenia przebudowy, polegającej między innymi na zabudowaniu dużego kiosku w miejsce dotychczasowej, niewielkiej nadbudówki i platformy obserwacyjnej ponad pokładem. Na razie jednak modernizacje ograniczyły się do zastąpienia działa kal. 37 mm większym, kal. 47 mm. Na przełomie 1915 i 1916 roku dowództwo jednostki objął tymczasowo porucznik Gaston Vio. Pod żadnym z dotychczasowych dowódców, także po powrocie na pokład von Trappa, U-14 nie odniósł sukcesów bojowych. W lutym powrócił do Poli po uszkodzeniach odniesionych w czasie próby zaatakowania okrętów blokujących Cieśninę Otranto. To ostatecznie skłoniło dowództwo do skierowania go do stoczni na przebudowę, trwającą, według różnych źródeł, do listopada 1916 roku lub lutego 1917 roku. W trakcie prób odbiorczych uczestniczył w kolizji z parowcem „Primero”, co przedłużyło prace stoczniowe do kwietnia 1917 roku.