W okresie międzywojennym jego prace były wystawiane między innymi: w warszawskiej „Zachęcie” (1922, 1932), w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Poznaniu (1924, 1932), w Pałacu Sztuki w Krakowie (1931), w Muzeum Historii Sztuki w Łodzi (1936), w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie (1938 z Tadeuszem Piotrem Potworowskim), także w Paryżu w Salonie Niezależnych i w Nowym Jorku na Wystawie Światowej w 1939Wystawa Światowa w Nowym Jorku w 1939 roku: jedna z największych wystaw światowych otwarta przez prezydenta USA Franklina Delano Roosevelta oraz Alberta Einsteina 30 kwietnia 1939. Zwiedziły ją ponad 44 miliony ludzi. Obrazy J. Krzyżańskiego, które zdobiły na niej Pawilon Polski, zostały zdeponowane w USA na czas II wojny światowej. Po wojnie powróciły do Polski i zostały zwrócone artyście.. Łącznie jego prace prezentowane były na około 250 wystawach w Polsce i na całym świecie w omawianym okresie, jak i po II wojnie światowej (1959, 1962). Określany jest mianem „jednego z najciekawszych malarzy kolorystów związanych z Poznaniem”. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.