W 1922 została wybrana posłanką na Sejm I kadencji z ramienia Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Pracy. Ponieważ w dniu wyborów nie osiągnęła wymaganego biernym prawem wyborczym wieku 25 lat, przysięgę poselską składała później niż pozostali posłowie i posłanki. W Sejmie należała do Komisji Opieki Społecznej i Inwalidztwa oraz Komisji Zdrowia Publicznego. Była sekretarką w Podkomisji Konstytucyjnej dla spraw Autonomii Śląska i uwzględnienia śląskich ustaw autonomicznych w ustawach ogólnopolskich. Działała na rzecz tworzenia w województwie śląskim kolonii i ogródków działkowych oraz rozwoju pracy chałupniczej, która w czasach kryzysu gospodarczego często była jedyną możliwością zarobkowania dla kobietTadeusz i Witold Rzepeccy, Sejm i Senat 1922–1927, Poznań 1923, s. 471.. Od 1925 pracowała w Grupie Parlamentarnej Polsko-Francuskiej. W 1925 Stęślicka była członkinią zarządu Chrześcijańskiej Demokracji.
Po zakończeniu kadencji Sejmu w 1927 udzielała się w Towarzystwie Polek i kobiecych organizacjach na wychodźstwie. Publikowała.