Otton Samójłowicz-SalamonowiczW Rocznikach oficerskich 1923 i 1924 figurował, jako Otto Salomonowicz-Samojłowicz. (ur. 23 marca 1885 w Starej Osocie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik lekarz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn i Franciszki z Rzepeckich urodzony 23 marca 1885 w cukrowni we wsi Stara Osota, w ówczesnym powiecie czehryńskim guberni kijowskiej.
W 1904 ukończył gimnazjum w Sumach i zdał egzamin dojrzałości. W 1910 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Cesarskim Uniwersytecie Charkowskim i uzyskał dyplom lekarza. W czasie I wojny światowej, w 1914 został powołany do armii rosyjskiej. W 1917 wstąpił do II Korpusu Polskiego w Rosji i otrzymał przydział do 5 pułku ułanów. Następnie od 1 listopad 1918 służył w 4 Dywizji Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego na Kubaniu, gdzie był szefem sanitarnym. 2 kwietnia 1919 odesłano go do dyspozycji gen. Józefa Hallera – dowódcy Armii Polskiej we Francji. 21 maja 1919 został mianowany kapitanem lekarzem od dnia 1 marca 1919.