W lipcu 1928 został na własna prośbę powołany do wojska na stanowisko Naczelnego Lekarza Krakowa. 15 maja 1930 został powołany do służby czynnej i przemianowany na oficera zawodowego w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W czerwcu tego roku został przeniesiony z Komendy Placu Kraków do 3 batalionu sanitarnego w Grodnie na stanowisko dowódcy. W październiku 1931 został przeniesiony do 3 Szpitala Okręgowego w Grodnie na stanowisko pomocnika komendanta szpitala. W grudniu 1932 został przeniesiony do 9 Szpitala Okręgowego z równoczesnym przydziałem do Szefostwa Sanitarnego Okręgu Korpusu Nr IX. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej (od 4 października 1934 do 4 lutego 1937) pełnił funkcję burmistrza miasta i uzdrowiska Otwocka. W 1937 przeniósł się do Prużany i zamieszkał przy ul. Piłsudskiego 25. W następnym roku przeniósł się do Brześcia na ul. Zygmuntowską 33. Później został zatrudniony w charakterze lekarza, w Podlaskiej Wytwórni Samolotów w Białej Podlaskiej.