Wśród innych zawodników stanowiących wówczas o sile toruńskiego AZS-u wymienić należy chociażby Andrzeja Chmarzyńskiego, Krzysztofa Franciszoka, Andrzeja Kolę, Kazimierza Kleczkowskiego, Janusza Sarbinowskiego, czy Szczepana Waczyńskiego. Wielu zawodników, po zakończeniu występów na koszykarskim parkiecie, rozpoczęło kariery naukowe. W sezonie 1967/1968 zespół przejął Olszewski, który po zakończeniu kariery zawodnika zastąpił na stanowisku trenera Edwarda Kuczę. Osłabiona kadrowo drużyna dwukrotnie w ciągu trzech lat zajęła 10. miejsce, co w związku z reformą rozgrywek w roku 1970 oznaczało opuszczenie ekstraklasy.
Po degradacji do II ligi, AZS grał na tym poziomie przez kolejne cztery sezony sezony, po czym spadł do III ligi. W drugiej połowie lat 70. i pierwszej połowie lat 80. starania działaczy AZS-u skupiły się przede wszystkim na szkoleniu młodzieży. Efektem były liczne medale zdobywane na mistrzostwach Polski juniorów, Mistrzostwach Polski Uniwersytetów oraz podczas Ogólnopolskiej Spartakiady Młodzieży. Na zaplecze ekstraklasy AZS powrócił dopiero w roku 1986, a na kolejny sukces czekał kolejne cztery lata, do roku 1990. Wówczas to zespół z Torunia zwyciężył w rozgrywkach II ligi i ponownie awansował do ekstraklasy.