W 1915 przeniesiony do monasteru Opieki Matki Bożej w Ugliczu.
W lutym 1920 przyjął chirotonię biskupią z tytułem biskupa uglickiego, wikariusza eparchii jarosławskiej i rostowskiej. Związany ze środowiskiem daniłowców - mnichów i biskupów sprzeciwiających się ugodowej polityce patriarchy Tichona wobec władz radzieckich, opowiadających się za organizacją nielegalnego, „katakumbowego” życia religijnego w krajuLiderem daniłowców (nazwa urobiona od moskiewskiego Monasteru Daniłowskiego) był arcybiskup Teodor (Pozdiejewski). Wśród zwolenników opisywanych poglądów wymienia się również arcybiskupa Andrzeja (Uchtomskiego), biskupów Arseniusza (Żadanowskiego), Serafina (Zwiezdinskiego) i Guriasza (Stiepanowa)..
W czerwcu 1922 biskup uglicki został aresztowany i przez dwa lata przebywał w więzieniu w Jarosławiu. Po zwolnieniu został podniesiony do godności arcybiskupiej, zaś w 1925 został locum tenens eparchii jarosławskiej i rostowskiej.