Po śmierci patriarchy Tichona w 1925 władze radzieckie nie zezwoliły na wybór jego następcy. Zgodnie z wolą zmarłego obowiązki locum tenens objął metropolita kruticki i kołomieński Piotr, zaś po jego uwięzieniu w tym samym roku - wskazany z kolei przez niego metropolita niżnonowogrodzki i arzamaski Sergiusz. Gdy i Sergiusz znalazł się w więzieniu, jego zadania przejął metropolita leningradzki Józef, a z kolei po jego aresztowaniu wskazany przez niego arcybiskup uglicki Serafin. Duchowny tymczasowo zarządzał Rosyjskim Kościołem Prawosławnym od grudnia 1926 do kwietnia 1927, gdy metropolita Sergiusz został zwolniony. W 1927 Serafin (Samojłowicz) został wezwany do siedziby GPU, gdzie przedstawiono mu kompromisową propozycję warunków legalizacji Patriarchatu Moskiewskiego jako instytucji. Hierarcha odmówił jednak powołania w skład ewentualnego przyszłego Synodu wskazanych przez służby bezpieczeństwa duchownych, zażądał także zwolnienia z więzienia metropolity kazańskiego i swijaskiego Cyryla.