W 1932 roku działkę wraz z rozpadającym się szałasem od miasta Biała Spiska wydzierżawił członek Karpathenverein Tibor Gresch, który w miejscu „domku Drechslera” postawił niewielką chatkę turystyczną, nazwaną przez siebie Edelweißhütte (Edelweiß – niem. „szarotka”). Od nazwy tej utworzono następnie słowackie warianty Plesnivec, Protež czy Hviezdoň – wszystkie oznaczające tę samą roślinę. Polską nazwę zaczęto stosować nie później niż w 1936 roku; .

Schronisko kilkakrotnie rozbudowywano – po raz pierwszy już w 1933, a następnie w latach 1936–1938, kiedy obiekt znacznie powiększono. W nowej, piętrowej części znalazły się dwie zbiorowe sypialnie, cztery izby na piętrze (łącznie 50 miejsc noclegowych), wspólna sala oraz przeszklony taras. Większość prac budowlanych Gresch wykonywał osobiście przy pomocy przyjaciół i młodzieży z Białej Spiskiej. Uroczyste otwarcie nastąpiło 26 czerwca 1938, a udział w nim wzięli m.in. przedstawiciele Karpatheverein oraz Karl Roth, starosta Białej Spiskiej. Przy otwarciu schroniska wywieszono nad nim tzw.