flagę Grescha (szarotka na niebiesko-białym tle).
W dalszych latach wytrasowano ze schroniska nowe szlaki: do Przednich Koperszadów ponad Czerwoną Glinką, a także na przełęcz Skalne Wrota.
„Szarotka” pozostawała czynna w okresie II wojny światowej, jednak po jej zakończeniu Gresch jako etniczny Niemiec został zmuszony do emigracji, zaś należące do niego mienie skonfiskowano. Schronisko upaństwowiono w 1948 roku – zarządzała nim pierwotnie spółka komunalna Tatranské chaty z Tatrzańskiej Łomnicy, a następnie przedsiębiorstwo Reštaurácie a jedálne. W 1954 obiekt przejął Tatrzański Park Narodowy (TANAP) tworząc w nim stację badawczą otwartą głównie dla naukowców i przewodników górskich. Odwiedzali ją botanicy z Uniwersytetu Masaryka w Brnie oraz Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Pilźnie. Przez ćwierćwiecze gospodynią obiektu była Eva Růžičková-Kasická z Pragi – początkowo samotnie, a od 1965 roku wraz z mężem Jánem Kasickim. W latach 1957–1970 Růžičková-Kasická prowadziła w okolicy schroniska codzienne pomiary meteorologiczne. Po przejściu przez małżeństwo na emeryturę w 1978 roku budynek pozostawał niezagospodarowany, a klucze zdeponowano w Tatrzańskiej Kotlinie.