Po zmianach ustrojowych, w 1993 roku schronisko zwrócono miastu Biała Spiska, które zgodziło się na jego wydzierżawienie taternikowi Jánowi Matavie. Nowy chatar przy wsparciu finansowym miasta wkrótce rozpoczął trwającą kilka lat renowację budynku i jego okolicy. W pierwszej kolejności wybudowano nowe mosty na potoku Czarna Woda i naprawiono drogę prowadzącą do schroniska. Ustawiono nowy mur oporowy i wycementowano zbiornik wody pitnej zasilany przez pobliski potok. Wymieniono przegniłe belki powały oraz pokrycie dachowe. Następnie prowadzono prace we wnętrzu budynku, wymieniając m.in. podłogi i okna, usunięto zniszczoną elewację, wybudowano nową kanalizację. W 1994 roku rozebrano najstarszą część schroniska wykorzystywaną wówczas już tylko jako drewutnia. W jej miejscu wzniesiono znacznych rozmiarów dobudówkę mieszczącą nowe sypialnie, zaplecze sanitarne i kotłownię. Przed nadejściem zimy wybudowano ekologiczne szambo oraz pokryto elewację gontem. W latach 1995 i 1996 trudne warunki pogodowe doprowadziły do niemalże wstrzymania dalszych prac, zmuszając zespół schroniska do ponownego utwardzenia rozmytego ulewnymi deszczami górnego odcinka drogi dojazdowej oraz naprawę naruszonego muru oporowego przed budynkiem.