Józef Władysław Bychowiec herbu Mogiła I z Dwoma KrzyżamiRodzina, herbarz szlachty polskiej, t. II, Warszawa 1905, s. 103. (ur. 1778 w Chmielnicy, zm. 5 lipca 1845 w Wilnie) – polski pisarz, tłumacz, filozof i żołnierz.
Życiorys Józef Władysław Bychowiec urodził się w 1778 roku w Chmielnicy (pow. słonimski). Studia akademickie rozpoczął w Szkole Głównej Wielkiego Księstwa Litewskiego w Wilnie. Przerwał je w 1794 roku, by wziąć udział w powstaniu kościuszkowskim jako adiutant generała Chlewińskiego. 30 października roku 1796 został immatrykulowany na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą. Zgodnie z jego własną, nie potwierdzoną przez inne źródła deklaracją, przebywał też (być może na przełomie 1798/1799 lub po 1802) w Getyndze, gdzie mógł zetknąć się z kantystą Friedrichem L. Bouterweckiem (w swej najbardziej znanej rozprawie Słówko o filozofii… deklarował się właśnie jako zwolennik Bouterwecka). 12 października 1799 roku został immatrykulowany na Uniwersytecie w Królewcu. Poznał osobiście Immanuela Kanta i bywał gościem w jego domu. Był absolwentem Szkoły Głównej WileńskiejJanina Kamińska, Universitas Vilnensis 1793-1803, Od Szkoły Głównej Wielkiego Księstwa Litewskiego do Imperatorskiego Uniwersytetu Wileńskiego, Warszawa 2012, s. 404..