Wacław Łapkowski (ur. 6 listopada 1913 w Dźwińsku (obecnie Dyneburg), zginął 2 lipca 1941 w rejonie La Manche) – major pilot Wojska Polskiego, major (ang. Squadron Leader) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski II wojny światowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys thumb|Pozostałości silnika samolotu Łapkowskiego w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie Absolwent VIII promocji Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie w 1934. 15 sierpnia 1934 został mianowany podporucznikiem pilotem i przydzielony do 1 pułku lotniczego w Warszawie. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 53. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa.
W kampanii wrześniowej był pilotem w 112 eskadrze myśliwskiej, od 6 września (po śmierci Stefana Okrzei) został dowódcą eskadry. 6 września uczestniczył w zestrzeleniu Heinkla He 111. 9 września zestrzelił He 111.
Ewakuował się do Francji, gdzie po przeszkoleniu na Morane-Saulnier MS.406, latał w kluczu myśliwskim dowodzonym przez kpt. pil. Tadeusza Opulskiego, a następnie po klęsce Francji dotarł do Anglii.