Paweł Złotow (ur. w Taganrogu, zm. 8 listopada 1979 w Lublinie) – pionier polskiego lotnictwa, pilot wojskowy i cywilny, rekonstruktor zabytkowych samolotów.
Życiorys Pochodził z rodziny kozacko-polskiej. Już jako nastolatek pasjonował się lotnictwem, śledził w prasie doniesienia o rozwoju aeronautyki. Kilkakrotnie uciekał z domu i usiłował dotrzeć na odbywające się w Petersburgu mitingi lotnicze. W 1910 roku został tam zatrudniony jako pomocnik mechanika lotniczego i w dniu 24 września 1910 roku odbył swój pierwszy lot na samolocie Farman IV.
W 1913 roku, po zdaniu egzaminu przed komisją wojskową Aeroklubu Wszechrosji, otrzymał dyplom mechanika lotniczego. Został powołany do służby w armii carskiej i rozpoczął naukę pilotażu.
Po wybuchu I wojny światowej, na własną prośbę, został skierowany do eskadry lotniczej stacjonującej na lotnisku mokotowskim, gdzie został szefem mechaników. W 1915 roku został skierowany do wojskowej szkoły lotniczej w Odessie, gdzie ukończył kurs pilotażu. Następnie brał udział w działaniach wojennych przeciwko Niemcom na froncie południowo-zachodnim. Został awansowany do stopnia chorążego i odznaczony orderem św.