Sikorski, Największy kościół w Poznaniu na nowo odkryty. Wyniki badań archeologicznych, W: P. Wygralak (red.) , Ecclesia res multorum colorum. Opuscula Felici Lenort octogenario dedicata, Poznań 2020, s. 172. ISBN 978-83-66399-34-1. Tak jak w przypadku innych średniowiecznych cmentarzy przy- i wewnątrzkościelnych, również ten był wielowarstwowy, z pochówkami usytuowanymi pod posadzką świątyni, zarówno w prezbiterium, jak i w nawach głównej i bocznych, a także w kryptach i wokół kościoła. Część odnalezionych szczątków pochowano ponownie w obecnej farzehttps://gloswielkopolski.pl/poznan-nietypowy-pogrzeb-w-farze-pochowano-120-osob/ar/13654784. Ponadto pozyskano łącznie ponad 18.000 przedmiotów z różnych epok. Zmarli grzebani w obrębie kościoła farnego posiadali bardzo skromne wyposażenie. Do znajdowanych przez archeologów przedmiotów należały przede wszystkim aplikacje trumienne, nieliczne fragmenty różańców, medaliki brązowe i krzyżyki lub karawaki, pierścionki, monety, a także sprzączki do pasa. Cennym artefaktem był medalion z modlitwą do św. AgatyPiotr Bojarski, Podziemny Poznań i jego tajemnice, w: IKS Poznański Informator Kulturalny, Sportowy i Turystyczny nr 11(349)/2020, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kolegiata św. Marii Magdaleny w Poznaniu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.