Jako kantor znał wiele pieśni, ale tylko nieliczne z nich były w języku estońskim. Zaczął więc tłumaczyć obce teksty na język ojczysty. Już w 1845 roku miał na swoim koncie 330 pozycji. Postanowił wydać je drukiem. Książkę, a właściwie śpiewnik, zatytułował "Sion-Laulo-Kannel". W latach 1853 i 1860 wydał kolejne dwa tomy pieśni. Łącznie przetłumaczył i napisał 1003 utwory o tematyce religijnej. Do dziś zajmują ważną pozycję w literaturze Estonii.
Zakochany w estońskiej wsi, jej tradycjach i języku, Jannsen pisał nie tylko utwory religijne ale też i świeckie. "Eesti Laulik" (Piosenka estońska) zawiera oprócz tekstów piosenek, opowieści, przypowieści i wiele humoru estońskiego, a w "Eestimaa käib üle keige" (Estonia się kręci) pojawiły się tłumaczenia wierszy Goethego i Schillera, mówiące o narodowych dążeniach, bardzo adekwatnych do sytuacji jaka panowała w ówczesnej Estonii.
Jeszcze podczas pobytu w Parnawie wspólnie z F. W. Bormem zaczął w 1857 r. wydawać pierwszy w dziejach estoński tygodnik pt. „Parnawski kurier albo Tygodnik dla ludu wiejskiego i miejskiego“ („Perno Postimees ehk Näddalaleht ma- ja linnarahwale”;