wychodził do 1886 r.), poprzednika dzisiejszego „Pärnu Postimees”. Działalność wydawniczą kontynuował po przeprowadzce do Tartu, gdzie w latach 1864-1880 wydawał tygodnik „Estoński kurier” ("Eesti Postimees", poprzednik dzisiejszego dziennika „Postimees”). W 1869 r. jako dodatek do tego pisma zaczął Jannsen wydawać „Estońskiego rolnika” („Eesti Põllomees”) – pierwsze estońskie pismo rolnicze, którego redakcję przejęła później jego córka Lydia.
W 1865 założył Jannsen w Tartu towarzystwo kulturalne „Vanemuine”, które początkowo działało głównie jako chór amatorski. Z czasem zakres aktywności rozszerzył się na inne pola działalności patriotycznej. W 1869 r. stowarzyszenie to zorganizowało w Tartu pierwszy estoński festiwal pieśni („Esimene eesti üldlaulupidu”). Z tej okazji Jannsen wydał zbiór „Pieśni na 50-lecie jubileuszu narodu estońskiego” („Eestirahwa 50-aastase Jubelipiddo-Laulud”), który zawierał m.in. słowa patriotycznej pieśni pt. „Mu isamaa, mu õnn ja rõõm”. Pieśń ta, z muzyką fińskiego kompozytora Frederika Paciusa, w 1918 r. została uznana za hymn Estonii. W 1870 r.