To dzięki przytomności umysłu Enidy, która w decydującym momencie decyduje się złamać milczenie, by ratować życie męża, wychodzą cało z niebezpiecznej przygody. Małżonkowie godzą się. Ratują też rycerza zaklętego w ogrodzie za ścianą powietrza przez kapryśną, pełną pychy wróżkę-kochanicę.
Charakterystyka utworu Erek i Enida kreśli drogę młodego rycerz poprzez przygodę i miłość ku pełnej dojrzałości, która rozkwita w szczęśliwym małżeństwie. Przebyte przez bohaterów przygody pozwalają autorowi przedstawić ich duchową przemianę. Wspólne doświadczenia są nie tylko próbą dzielności, ale i miłości, a wspólna wędrówka przeradza się w poszukiwanie szczęścia. Bohaterowie nie tylko sami odnajdują szczęście, ale przyczyniają się do szczęścia innych, o czym świadczy końcowy epizod utworu: uwolnienie rycerza. Chrétien podkreśla tym samym główną tezę powieści o prawdziwości jedynie małżeńskiej miłości-przyjaźni. Miłość prawdziwa zdaniem poety ogarnia całe życie i jest przede wszystkim duchowa. Będąc zarazem związkiem dusz i ciał, miłością cielesną i przyjaźnią jest drogą do doskonałości współmałżonków. Nie może jednak być egoistycznym zaślepieniem, należy ją pogodzić z obowiązkami społecznymi.