Nowe samoloty szturmowe zostały zamówione dzięki doświadczeniem z ciężkimi i grubo opancerzonych GA-1 i GA-2, w raporcie Air Intelligence Report z 1925 w rozdziale „Ground Attack Aviation” napisano, że „eksperyment jakim były opancerzone, ciężko uzbrojone maszyny typu GA nie powiódł się”The multi-gunned amrour-plated machines, type G-A, introduced in 1921 for 'ground attack' as an experiment, have been abandoned. i uznano, że lepszymi samolotami szturmowymi (bliskiego wsparcia) będą lżejsze i szybsze maszyny.
W 1924 Departament Wojny zarządził testy porównawcze używanych jeszcze wówczas DH.4 z nowym wówczas samolotem obserwacyjnym Douglas XO-2. Po testach Douglas otrzymał zamówienie najpierw na 45 samolotów tego typu, a rok później na następnych 30. W marcu 1926 na polecenia Armii, czterdziesty szósty zbudowany egzemplarz (numer seryjny 25-380) został przebudowany na eksperymentalny samolot szturmowy.
Nowe samoloty szturmowe otrzymały oznaczenie „A” (od attack) i numerację rozpoczynającą się od „2”, oznaczenie A-1 zostało pominięte, aby uniknąć pomylenia z samolotem ratownictwa medycznego typu Cox-Klemin A-1.