Brytyjska ekspedycja do Tybetu – inwazja Armii Indii Brytyjskich na Tybet trwająca od grudnia 1903 roku do września 1904 mająca na celu zapobiegnięcie ingerencji Imperium Rosyjskiego w sprawy Tybetu a tym samym stworzeniu bazy przy granicy z Indiami Brytyjskimi. Inwazja na Tybet miała zapobiec powiększeniu się strefy wpływów Imperium Rosyjskiego tak jak to miało miejsce podczas II wojny brytyjsko-afgańskiej, której celem było niedopuszczenie do podporządkowania sobie Afganistanu przez Rosjan. Pomimo sukcesu operacji militarnej, inwazja na Tybet była w Wielkiej Brytanii bardzo niepopularna.
Droga ku wojnie
thumb|left|150px|Francis Younghusband Przyczyny wojny nie są jasne. Wydaje się, że powodem były plotki jakie pojawiły się w środowisku brytyjskiej administracji w Kalkucie (Delhi zostało stolicą dopiero w 1911 roku) że chińskie władze, które sprawowały faktyczną władzę w Tybecie, planowały przekazać go Imperium Rosyjskiemu zapewniając tym samym Rosji bezpośredni dostęp do Indii Brytyjskich. Spowodowałoby to przerwanie łańcucha częściowo niezależnych państw, które do tej pory oddzielały brytyjskie posiadłości w Indiach od Imperium Rosyjskiego. Plotki te niejako potwierdzał fakt eksploracji Tybetu przez Rosjan.