Za jego panowania morze corocznie wyrzucało produkty na ląd, w Inbhear Colptha. Wielką obfitość orzechów była corocznie odnajdywana na Boinn Boyne i Buais. Jego panowanie charakteryzowało się długim i przeważnie spokojnym okresem. Nie było grzmotów lub burz, zaś wiatry nie brały włosów bydła od połowy jesieni do połowy wiosny. Bydło pasło się bez dozorców. Małe drzewa były zgięte z powodu wielkości owoców.
Jego trzej bracia mleczni, synowie Dond Desy, których skazał na wygnanie do Alby (Szkocja) za ich zbrodnie, zawarli przymierze z królem Brytów, Ingcelem Caechem. Następnie grasowali w Irlandii z wielką rzeszą swych stronników. Zaatakowali zajazd Dá Derga. Próbowali go trzykrotnie spalić, ale bezskutecznie. Conaire był chroniony przez swego obrońcę Mac Cechta oraz bohatera ulsterskiego Conalla Cernacha. Conaire poprosił o napój, ale cała woda była zużyta do gaszenia ognia. Mac Cecht podróżował przez całą Irlandię z pucharem Conaire’a, ale żadna z rzek nie dała mu wody. Wreszcie wrócił z pucharem wody w samą porę, by zobaczyć dwóch ludzi odcinających głowę Conaire’a. Mac Cecht zabił ich obu. Odcięta głowa Conaire’a piła wodę i recytowała wiersz wychwalający Mac Cechta. Przez trzy dni trwała bitwa z najeźdźcami. Mac Cecht został zabity, a Conall Cernach zdołał uciec.