Od 9 listopada 1918 był zastępcą dowódcy służby bezpieczeństwa w Krakowie. 3 kwietnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z 1 maja 1915 i „z zaliczeniem do I Rezerwy armii oraz powołaniem do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacji”Dz. Rozk. Wojsk. Nr 41 z 12 kwietnia 1919, s. 990.. Z dniem 16 marca 1919 został przydzielony do dowództwa Grupy generała Edwarda Śmigłego-RydzaDz. Rozk. Wojsk. Nr 42 z 15 kwietnia 1919, s. 1014.. Zajmuje w niej stanowisko dowódcy Okręgu Etapów Wołyń. 28 lipca 1919 przeniesiony do armii Hallera na stanowisko dowódcy Okręgu Etapów Bielsk. 28 grudnia 1919 przydzielony do dowództwa Frontu Północnego, mianowany komendantem posterunku w Kościerzynie. 22 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. 5 sierpnia 1920 mianowany dowódcą obozu jeńców bolszewickich w Tucholi. Od 7 kwietnia 1921 dowódca Obozu Warownego Kraków. Z dniem 1 października 1921 został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu pułkownika piechoty, z prawem noszenia munduru. Później został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów żandarmerii. 26 października 1923 został zatwierdzony przez Prezydenta RP w stopniu generała brygady.