ponadto wariant ten występuje w pismach Orygenesa, Teodora z Mopsuestii, Ambrożego z Mediolanu, Hieronima, Fulgencjusza, Teodoreta.
Historia thumb|Zacharias Conrad von Uffenbach, jeden z właścicieli rękopisu Datowanie kodeksu w oparciu o paleograficzne przesłanki nie jest łatwe. Griesbach datował kodeks na wiek X lub XI, Scrivener na X wiek, C. Gregory na IX wiek, Zuntz na XII wiek. Aland datował kodeks na X wiek. W ten sam sposób datuje go obecnie Instytut Badań Tekstu Nowego Testamentu.
Rękopis niegdyś przechowywany był we Włoszech i należał do H. van der Merka. Następnie przywieziony został do Hagi. W 1712 nabył go Z. Uffenbach (stąd nazwa Fragmentum Uffenbachianum), a po jego śmierci J. Wolf. W 1739 roku przekazany został dla biblioteki publicznej w Hamburgu.
Rękopis był badany i opisywany przez: Maiusa, J. Wettsteina, J. Griesbacha, oraz J. Bengela. Griesbach porównał go z fragmentem przechowywanym w Londynie (oznaczany jako 0121a) i uznał, że należały do tego samego rękopisu, ponieważ oba są pisane czerwonym atramentem, w dwóch kolumnach na stronę i podobną uncjałą. Tekst fragmentu wydał w roku 1800 H. Henke. Wydanie to nie spotkało się z uznaniem i dlatego Tregelles kolacjonował tekst rękopisu dwukrotnie.