Krucyfiks z kościoła Bożego Ciała we Wrocławiu – gotycka rzeźba przedstawiająca umęczonego i ukrzyżowanego Chrystusa, datowana na około 1360 rok.
Historia Od strony ikonograficznej dzieło to reprezentuje typ wizerunku ukrzyżowanego Chrystusa ukształtowany na przełomie XIII i XIV wieku zwany krucyfiksem widlastym, charakteryzujący się silną ekspresją rzeźby i układem krzyża przypominającym drzewo. Pierwotnie krucyfiks znajdował się najprawdopodobniej we wrocławskim kościele Bożego Ciała (po raz pierwszy wzmiankowanym w 1351 roku) lub w znajdującym się niegdyś przy świątyni szpitalu, który został ufundowany w roku 1318. Placówką tą od 1337 roku opiekowali się joannici. Przed II wojną światową krucyfiks znajdował się we wrocławskim Muzeum Archidiecezjalnym. Po 1945 roku przeniesiono go do Muzeum Narodowego w Warszawie, gdzie znajduje się do dziś. Cenny przykład śląskiej plastyki gotyckiej, związanej z nurtem mistycznym ukształtowanym w teologii na przełomie XIII i XIV wieku.