Opis Figura Chrystusa została wykonana z drewna dębowego. Jej wymiary wynoszą 178,0 (wysokość) × 136,0 (rozpiętość ramion) × 44,0 cm (maksymalna szerokość). Zachowały się fragmenty polichromii i złota płatkowego. Sam krzyż był wielokrotnie zmieniany. Przed ostatnią wymianą krzyża w latach 90. XX wieku rzeźba była zawieszona na typowym krzyżu w układzie łacińskim.
Ciało Chrystusa tworzy ze współczesną rekonstrukcją krzyża integralną całość; jest konwulsyjnie powyginane: głowa silnie opada w dół, przybite jednym gwoździem nogi uginają się pod ciężarem korpusu ciała, który jest mocno wygięty do przodu, a przez to ramiona i mięśnie przebitych dłoni są mocno rozciągnięte.
Obraz ciała Chrystusa ilustruje całokształt męki, którą przeżył Zbawiciel, począwszy od pierwszych ran zadanych w ogrodzie Oliwnym, poprzez biczowanie, koronowanie cierniem, niesienie krzyża, aż po cierpienie na Golgocie. Wrocławski wizerunek ukazuje kulminacyjny moment agonii, co uwidocznione jest w ogólnym, bardzo konwulsyjnym zarysie bardzo wychudzonego ciała (przechylenie korpusu, skurcz nóg, głowa opadnięta na ramię), jak i w szczegółach (opuchnięte oczy, skurcze policzków, bolesny grymas na ustach). Na całym okaleczonym ciele widoczne są rozmaite obrażenia, w wielu miejscach jest pokryte skrzepami krwi, która również wypływa z ran i z oczu (krwawe łzy).