Układ krzyża nie jest przypadkowy – przypomina drzewo, przy czym jest to forma bardzo uproszczona i stylizowana. Układ ten jest aluzją do Drzewa Poznania Dobra i Zła, ponadto zawarte jest tu odniesienie do Drzewa Krzyża. Tym samym w kontekst została wpisana starsza tradycja ukazywania Chrystusa jako nowego Adama, który poprzez swoją śmierć na krzyżu-drzewie odkupił lud z grzechów.
W plastyce gotyckiej nurt ekspresyjno-mistyczny w początkowej fazie kształtował się w Nadrenii oraz w południowej Francji, północnej Italii i Hiszpanii. Do pierwowzorów należy przede wszystkim krucyfiks w kościele Najświętszej Marii Panny na Kapitolu w Kolonii. Twórca krucyfiksu wrocławskiego odwoływał się do pierwowzorów w sposób wybiórczy; zachowano ogólną treść, formę rzeźby, w szczegółach wprowadził repertuar form znanych głównie na Śląsku (m.in. układ perizonium, motyw stylizowanych winnych gron, szczegóły anatomiczne), a przykładem jest m.in. Grupa Ukrzyżowania z dawnego kościoła Świętej Barbary we Wrocławiu (obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego). Nieznana jest pierwotna funkcja dzieła, jak również jego umiejscowienie;