Kontynuował naukę w Rzymie. Okazał wierność koronie Hiszpanii odmawiając przysięgi na wierność Józefowi Bonaparte. Z tego powodu, podobnie jak reszta hiszpańskich artystów przebywających na w stypendium w Rzymie, został wzięty do niewoli i osadzony w więzieniu w Castel Sant’Angelo.

Po zwolnieniu, został wezwany do kraju przez rząd hiszpański, przypłynął do Barcelony 21 maja 1815 r. Po powrocie do Hiszpanii udał się do Madrytu, gdzie jego kariera nabrała tempa, w sierpniu tego samego roku został mianowany nadwornym malarzem Ferdynanda VII, uzyskując wcześniej przebaczenie króla. Rok później poślubił córkę króla i rozpoczął ponad dwuletnią pracę nad patriotycznym cyklem Las glorias de España, serią obrazów o wielkich rozmiarach.

Po śmierci króla Ferdynanda VII, jego kariera podupadła, gdyż nie został zaakceptowany przez nowy, liberalny rząd. Zmarł w biedzie i zapomnieniu w 1838 roku.

Galeria

Bibliografia Ramírez Domínguez, J.A., „Clasicismo y romanticismo en la pintura”. w Historia del Arte, Anaya, Madryt, 1986.