Iwan Grigorjewicz Zacharkin (ros. Иван Григорьевич Захаркин; ur. w Tiurinie, zm. 15 października 1944 w Odessie) – radziecki wojskowy, generał pułkownik.
Życiorys Urodził się we wsi Tiurino w rejonie Szackim, obwodzie riazańskim w rodzinie chłopskiej.
W 1910 roku powołany do armii rosyjskiej. Brał udział w I wojnie światowej walcząc na Froncie Południowo-Zachodnim. W 1916 roku ukończył 3 Moskiewską Szkołę Podchorążych, był dowódcą oddziału karabinów maszynowych.
W maju 1918 roku na ochotnika wstąpił do Armii Czerwonej, gdzie został dowódcą batalionu, a następnie dowódcą pułku. Brał udział w walkach na Froncie Południowym. W dniu 15 października 1918 roku został ciężko ranny. Po wyleczeniu z ran był w dyspozycji dowództwa.
W 1921 roku ukończył Akademię Wojskową Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej. Po jej ukończeniu pełnił kolejno funkcje: szefa wydziału operacyjnego sztabu rejonu witebskiego, szefa wydziału operacyjnego sztabu Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, szefa sztabu 15 Korpusu Strzeleckiego, dowódcą 66 pułku strzeleckiego, szefa wydziału wyszkolenia bojowego sztabu Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego i komendantem szkoły piechoty w Uljanowsku. Od kwietnia 1930 roku dowódca i komisarz 64 Dywizji Piechoty. W 1931 roku ukończył kurs wojskowo-polityczny w Akademii Wojskowo-Politycznej im. Lenina.