Ostatnie lata życia i podróż do Polski Jego poglądy zmieniły się niewiele: nie wierzył w działalność polityczną w ramach instytucji brytyjskich jako nieskuteczną, ani w walkę zbrojną, jako na tym etapie historii Irlandii niemożliwą. Jednakże często zabierał głos w sprawach publicznych na łamach gazet, wygłaszał także wykłady. Był również członkiem Towarzystwa Osjańskiego (Ossianic Society), zajmującego się edycją rękopisów irlandzkich. Dużo podróżował, nie tylko do Ameryki, lecz także do Europy Środkowej, gdzie interesowały go Węgry i Polska. W maju 1863 odbył podróż po Polsce i Litwie (Kraków – Warszawa – Grodno – Wilno – Kowno), po której opublikował dwie broszury popierające powstanie styczniowe i zaangażował się w działalność propolską w Dublinie.

Zmarł 18 czerwca 1864 w Bangor (Walia).

W 1870 dzięki zbiórce publicznej na D’Olier Street w Dublinie wzniesiono pomnik O’Briena, przeniesiony w 1929 na bardziej reprezentacyjną O’Connell Street.

Przypisy