Znaczenie klasztoru Klasztor, mimo skromnej pozycji finansowej odgrywał znaczną rolę polityczną na Śląsku. Tutaj prawdopodobnie pochowano księcia Alberta wraz z małżonką. Przy klasztorze powstała znacznych rozmiarów biblioteka (zbiory biblioteczne nie zachowały się jednak do czasów współczesnych). Od połowy XVII wieku opaci jemielniccy posługiwali się insygniami biskupimi tj. mitrą, pastorałem i pierścieniem. Było z nim związanych również dwóch znakomitych kompozytorów muzyki barokowej Johannes Nucius, będący jednocześnie opatem klasztoru oraz Ludwik Bergel.

Klasztor był znanym ośrodkiem pielgrzymkowym. Przybywali tu pątnicy z różnych odległych miejsc, między innymi Poznania, Warszawy, Lublina i Ołomuńca. W 1638 w klasztorze przebywała część świty króla Władysława IV. W 1648 gościł w nim Karol, książę szwedzki, późniejszy król.

W budynku obok kościoła mnisi prowadzili szkołę elementarną, a od XVIII wieku gimnazjum. Przy klasztorze funkcjonowało od 1675 bractwo św. Józefa zatwierdzone przez papieża Klemensa IX. Bractwo skupiało ludzi modlących się o dobrą śmierć. Jego celem było także ożywienie wiary chrześcijańskiej.