W reakcji na rebelię, we wrześniu 1983 roku rozpoczął proces islamizacji kraju. Szariat ogłoszono podstawą sudańskiego systemu prawnego, co spowodowało jeszcze większą niechęć na południu, ale także wśród zsekularyzowanych muzułmanów. Trwająca na południu wojna przyczyniła się do stałego wzrostu kosztów żywności i benzyny. W 1984 roku prezydent ogłosił stan wyjątkowy, który dał specjalne uprawnienia wojskuJohn E. Jessup (1998). An Encyclopedic Dictionary of Conflict and Conflict Resolution, 1945-1996. Greenwood Publishing Group. s. 530–531. Na początku 1985 roku w Chartumie wybuchł strajk generalny. 6 kwietnia tego samego roku, w trakcie pobytu an-Numajriego w Stanach Zjednoczonych, grupa wojskowych przeprowadziła zamach stanu. W wyniku puczu tymczasowo władzę objął porucznik Abd ar-Rahman Siwar az-Zahab. Obalony prezydent schronił się w Egipcie.
Wrócił do Sudanu w maju 1999 roku. W 2000 roku wystartował w wyborach przeciwko urzędującemu prezydentowi Umarowi al-Baszirowi, uzyskał 9,6% głosów. Numajri zmarł w swoim domu w Omdurmanie 30 maja 2009 roku.
Przypisy
Kategoria:Prezydenci Sudanu Kategoria:Sudańscy ministrowie Kategoria:Przewodniczący Organizacji Jedności Afrykańskiej Kategoria:Socjaliści Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2009