Aby zapewnić ciągłość pracy, w instalacjach przemysłowych stosuje się układy kilku adsorberów, w których zachodzą kolejno procesy adsorpcji i desorpcji.
Z procesowego punktu widzenia jednostka adsorpcji zmiennociśnieniowej składa się z kilku adsorberów oraz zbiornika do wyrównywania ciśnienia połączonych orurowaniem oraz wyposażonych w odpowiednie instrumenty kontrolno-pomiarowe. Najprostszy układ składa się z dwóch adsorberów pracujących na przemian w fazie adsorpcji i regeneracji. Układy takie można spotkać w instalacjach do rozdzielania powietrza lub odwadniania etanolu. Pierwsze schematy pracy w układach dwuzbiornikowych zostały opracowane w latach sześćdziesiątych przez Skarstroma (patrz poniżej) oraz de Montgareuila i Domine.
Proces dwuzbiornikowy Skarstroma thumb|400px|Schemat dwuzbiornikowego procesu PSA Proces składa się z czterech faz: kompresji, adsorpcji, dekompresji i desorpcji. W pierwszym kroku jeden ze zbiorników (P2) zostaje poddany procesowi kompresji (do ciśnienia, przy którym zachodzi adsorpcja). Jednocześnie drugi zbiornik (P1) zostaje poddany procesowi dekompresji w przeciwprądzie (zanieczyszczenia zostają usunięte np. do atmosfery). Gdy ciśnienie w zbiorniku P2 osiągnie odpowiedni poziom, zawór wylotowy zostaje otwarty i rozpoczyna się proces adsorpcji.