thumb|200px|Mapa duńskich gmin po reformie. thumb|200px|Mapa duńskich okręgów po reformie.
Reforma administracyjna Danii z 1970 roku (duń. Kommunalreformen i 1970) – największa administracyjna reforma samorządowa w historii Danii, przygotowana w latach 1958–1966, obejmująca reformę samorządu lokalnego dwóch szczebli (gminnego i okręgowego), która weszła w życie 1 kwietnia 1970. Na jej podstawie wprowadzono podział administracyjny kraju, obowiązujący w latach 1970–2006.
W 1965 r. Dania podzielona była na największą w swojej historii liczbę gmin – aż 1345. 88 z nich posiadało status gminy-miasta targowego (duń. købstadskommune), zaś 1257 – status gminy parafialnej (duń. sognekommune).
Pierwsze tego typu jednostki samorządowe utworzono w 1841 r., w wyniku ówczesnej reformy administracyjnej (gmin parafialnych początkowo było 1021). Od tego czasu ich liczba stale rosła. Gminy parafialne (wiejskie) należały do 24 okręgów, które sprawowały nad nimi nadzór (25. okręg stanowiła Grenlandia). Od 1848 r. gminy-miasta targowe znajdowały się natomiast pod bezpośrednią kontrolą Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (duń. Indenrigsministeriet). Wszystkie ówczesne duńskie gminy miały niewielki zakres zarówno kompetencji, jak i odpowiedzialności, a pierwsze demokratyczne wybory do ich rad odbyły się dopiero w latach 60.