Leon Kazimierz Zenon Klott (ur. 20 września 1868 we wsi Mikołajów, zm. 3 maja 1933 w Wilnie) – lekarz medycyny, tytularny generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Leon Kazimierz Zenon Klott urodził się 20 września 1868 we wsi Mikołajów, w powiecie dziśnieńskim ówczesnej guberni wileńskiej, w rodzinie Edwarda i Anny z Dmochowskich. W 1888 ukończył ośmioklasowe gimnazjum filologiczne w Warszawie, a 1894 Wydział Lekarski Imperatorskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Po uzyskaniu dyplomu lekarskiego i praktykach w szpitalach warszawskich objął posadę lekarza ziemskiego w Porzeczu w ówczesnej guberni smoleńskiej. W 1901 wstąpił do Korpusu Straży Pogranicznej Imperium Rosyjskiego, służył w Korpusie do 1914. Powołany do Armii Imperium Rosyjskiego. Pełnił funkcję starszego lekarza różnych szpitali polowych, następnie obejmuje funkcję lekarza 15 Dywizji Piechoty. W trakcie służby awansował kolejno na sztabskapitana (1896), kapitana (1900), podpułkownika (1902) i pułkownika (1911).
W styczniu 1918 wstępuje do II Korpusu Polskiego. Po jego rozwiązaniu zgłasza się do Ukraińskiej Straży Pogranicznej i zostaje jej lekarzem w Kamieńcu Podolskim. W lutym 1919 wstępuje do Wojska Polskiego, do oddziałów gen Krajeńskiego.