w Sandomierzu i proboszcz w Zawichoście, zmarł w Padwie) i Tomasza (nobilitowany, herbu Glaubicz).
Sam Szymon uzyskał stanowisko krawca na dworze królewskim w roku 1555, prawdopodobnie dzięki wstawiennictwu ustosunkowanego na dworze brata Bartłomieja. Wiadomo też, że w drugiej połowie XVI wieku był właścicielem jednej z kamienic na krakowskim Rynku, tzw. kamienicy Pod OpatrznościąPo przebudowie i połączeniu w połowie XIX wieku z kamienicą Pod Złotą Głową, stanowi ona obecnie część tzw. kamienicy Louisów, Rynek Główny 13. W XVI wieku nazywana była Pod Murzyny (Sub Aethiopes).. Stała się ona własnością Sabinki w roku 1551 lub nieco wcześniej, jego nazwisko jest wzmiankowane w krakowskiej księdze szosu dotyczącej tego okresu i w aktach radzieckichAkta rady miejskiej. dotyczących roku 1554. Za lokatora miał Sabinka niejakiego Stanislausa apotecariusa, o którym brak dokładniejszych informacji. Według różnych badaczy kamienica przeszła w ręce kolejnego właściciela – włoskiego kupca Laurentego Lenca (Wawrzyńca Lencza) – przed rokiem 1577 lub w 1590.