W 1970 roku powołano go na stanowisko zastępcy redaktora naczelnego wrocławskiego ośrodka telewizyjnego. Stworzył tu dokumentalne widowisko o oblężeniu Festung Breslau – Rzecz o zagładzie miasta (1970)W 1980 Rzecz o zagładzie miasta ukazała się – nakładem KAW – w formie książkowej., za które otrzymał „Złoty Ekran”Wcześniej nagrodę tę otrzymał wspólnie z Juliuszem Burskim za cykl telewizyjny Wieczory z Konradem.. Realizował też spektakle teatralne: Śniadanie Grońskiego (1977) w Jeleniej Górze, Pierwszy dzień wolności Leona Kruczkowskiego (1979), Zapomnieć o Herostratesie Gorina (1980), Uszy do góry, panie Szwejk! (1983) według Jarosława Haszka. Najważniejszym dziełem reżyserskim Wodeckiego był zrealizowany przez wrocławską telewizję tryptyk Aleksandra Suchowo-Kobylina z Igorem Przegrodzkim w roli głównej: Małżeństwo Kreczyńskiego (1976), Sprawa (1977)Za tę inscenizację otrzymał swój kolejny, trzeci już „Złoty Ekran”, a także złotą statuetkę Aleksandra Fredry przyznawaną przez Towarzystwo Miłośników Teatru za najlepszy wrocławski spektakl teatralny., Śmierć Tarełkina (1981).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wiesław Wodecki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.